Πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην οσφυαλγία

Οι ασθενείς με χαμηλή οσφυαλγία αντιπροσωπεύουν το 2,5% έως 3% του συνόλου των ιατρικών επισκέψεων στις Η.Π.Α.

Οι ετήσιες άμεσες δαπάνες υγείας για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων υπολογίζονται σε περισσότερα από 85 δισεκατομμύρια δολάρια σε εθνικό επίπεδο για το 2005, αυξημένες κατά 65% από το 1997.

Οι περισσότεροι ασθενείς με οσφυαλγία απευθύνονται αρχικά στην υγειονομική περίθαλψη που τους παρέχει η Π.Φ.Υ..

Οι αρχικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι πιθανό να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αποκατάσταση και στος κόστος της.

Μόνο το 7% των ανθρώπων που απευθύνεται στην Π.Φ.Υ. για οσφυαλγία παραπέμπονται απο τον αρμόδιο γιατρο για φυσικοθεραπεία, μέσα στις πρώτες 90 ημέρες από το επεισόδιο.

Η κοινή ιατρική πρακτική είναι να καθυστερείται η παραπομπή του πάσχοντος για φυσικοθεραπεία ακόμη και για αρκετές εβδομάδες μετά το αρχικό επεισόδιο.

Το σκεπτικό αυτής της πρακτικής είναι ότι οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν γρήγορα και χωρίς πρόσθετη βοήθεια πέρα από τη φαρμακευτική αγωγή και έτσι, θεωρητικά, δεν σπαταλώνται πόροι του συστήματος υγείας.

Σύμφωνα με μελέτη του Dr Fritz που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό SPINE, η πρόωρη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση απέδωσε μειωμένη απαίτηση για εξετάσεις προηγμένης απεικόνισης (CT, MRI), λιγότερες συμπληρωματικές ιατρικές επισκέψεις και μειωμένη λήψη φαρμάκων, σε σύγκριση με την καθυστερημένη παραπομπή σε φυσικοθεραπεία.

Η πρώιμη παρέμβαση ορίστηκε στην παρούσα μελέτη, πως αρχίζει εντός 14 ημερών από την αρχική έναρξη των συμπτωμάτων.

Συνολικά οι ιατρικές δαπάνες για οσφυαλγία ήταν χαμηλότερες κατά 2.736,23 $/ασθενή, για ασθενείς που παραπέμπονται σε πρόωρη φυσικοθεραπεία.

Ο Dr Gellhorn συμπέρανε σε μια άλλη μελέτη στο SPINE ότι “Οι ασθενείς που έλαβαν πρωιμη φυσικοθερεπυτική αγωγή, χρειάστηκαν μετέπειτα λιγότερες ιατρικές υπηρεσίες, σε σχέση μ' αυτούς που ακολούθησαν φυσικοθεραπευτική αγωγή σε μεταγενέστερους χρόνους. Ανάλογα με την ιατρική ειδικότητα, υπάρχουν διαφοροποιήσεις όσον αφορά την έγκαιρη χρήση της φυσικοθεραπείας, με πιθανή ανεπαρκή αξιοποίηση των δυνατοτήτων απακατάστασης.”

 

Το συμπέρασμα είναι ότι εάν ο ασθενής, με αυτό το σενάριο αποκατάστασης, δεν καταναλώνει περισσότερους πόρους υγειονομικής περίθαλψης, είναι επειδή δεν τους χρειάζεται.

 

Πηγή:  http://sfsportspinephysicaltherapy.wordpress.com/2013/01/03/medical-providers-did-you-know/